Tijdens het achteruit parkeren zet ik altijd de muziek zachter, anders zie ik niets.

Schrijven

Als kind schreef ik dagelijks in mijn dagboek wat ik gegeten had, hoelang ik had kunnen stilzitten op mijn stoel en welke naam ik aan mijn poppen zou geven (of hoe ik hun haar zou afknippen).

Later schreef ik vooral voor mezelf om dan in 2015 de sprong te wagen en in zee te gaan met uitgeverij Manteau. Na een soloreis naar Azië schreef ik een boek om mijzelf te redden en mijn overvloed aan emoties te kunnen begrijpen, gaandeweg lieten steeds meer mensen me weten dat ze zich in mijn verhaal herkenden. Een extra motivatie om te blijven schrijven.

Daarop volgde in februari 2017 Het Jaar van de Hond. Een boek over vallen en opstaan. En gouden randjes zien rond pikzwarte wolken.

Sinds kort mag ik korte stukjes schrijven voor Steps-magazine over vertragen en duurzaamheid.

In september 2018 komt Omdat het kan uit. Een boek over levenslust, veerkracht en ont-moeten. Wil je me boeken voor een interactieve lezing hierover? Dat kan! Stuur een mailtje.

Factor 25.

‘In mijn hoofd zou het een romantische komedie worden. Een of andere Zweed zou me achter op zijn motor het Vietnamese binnenland laten zien, ik zou leren duiken en me ongegeneerd twee maanden lang niet schminken – wel wassen. Ik zou alleen op reis vertrekken, naar de zon, de zee, het strand, rijstvelden, kip met curry en kokos, en een leven op slippers leiden. Met een gevuld hart en een leeg hoofd. Ik deed het omdat ik tijd nodig had voor mezelf. Niet om een nieuw kapsel te bedenken, wel om naar de essentie te gaan van wat ik nu eigenlijk allemaal wil of niet wil. Maar het draaide anders uit. De curry lag wat op mijn maag. Ik zat aan de andere kant van de wereld en ik wilde eigenlijk gewoon naar huis – om zoveel redenen.’

Het jaar van de hond.

'Ik wil je graag iets vertellen. Sinds december 2015 is er een nieuwe man in mijn leven. Het was liefde op het eerste gezicht. Slechts een beetje last van bindingsangst deze keer. De eerste uren verliepen wat stroef, maar meteen daarna werden we ontzettend close. Dat ie af en toe scheetjes laat in de zetel en soms op de mat pist neem ik er graag bij. Olav is een hond. Met een frons en overijverige darmen, dus. Maar vooral zo'n goed karakter dat het niet meer zo vanzelfsprekend is om mijn rugzak te pakken en voor enkele maanden naar de andere kant van de wereld te trekken. Te moeilijk voor mijn hartje en het zijne.'

Eva's eerste boek, Factor 25, ontstond na een reis naar de andere kant van de wereld. In Het jaar van de hond neemt ze je dag na dag mee in haar rollercoasterbestaan. Opnieuw een eerlijk en herkenbaar verslag van een jonge vrouw die zoekt, worstelt, ontdekt en geniet (en die toevallig ook bekend is).

Omdat het kan.

Eind 2017 koos Eva Daeleman resoluut voor een nieuw leven. In dit nieuwe leven is authenticiteit de sleutel, practice what you preach. Geen makkelijke weg, maar voor haar wel de enige weg. 
Dit boek is een praktische gids voor het leven. Over niet langer hollen achter je leven, over willen en niet moeten. Over blote voeten op het strand en eten wat goed voor je is. Over yoga, tattoo's en body positivity. Maar vooral over de zoektocht naar een leven leiden los van wat anderen van je verwachten. 
Gewoon, omdat het kan. 

Dit boek ligt op 18 september in de winkels. Je kan via de link onderaan alvast jouw exemplaar bestellen.